Death Valley

Death Valley Vandaag rijden we van Las Vegas naar Death Valley. Het landschap is dor en lelijk en de temperatuur stijgt gestaag van 92 graden F (33 graden Celcius) als we wegrijden om half 9, naar 112 graden F (45 graden Celcius) als we Death Valley binnenkomen. We gaan eerst naar Dante's View. Eem uitzichtpunt op een berg van zo'n 1700 meter. We kijken uit over een grote zoutvlakte met op de achtergrond nog meer bergen. De bergen zorgen ervoor dat er nauwelijks regen valt. Stel je voor dat hier wel regen valt, dan zouden we kijken naar een mooi groen bos met een blauw meer in het midden. Het is hier nog relatief koel, zo'n 33 graden. Hierna gaan we naar Zabriskie Point waar we uitkijken op mooie gekleurde duinen. Omdat het toch wel erg warm is besluiten we eerst in te checken. Wat zijn we blij dat we hier niet kamperen! De hitte is overweldigend. Je moet het gewoon eens meegemaakt hebben. Het is hier prachtig. We zitten midden in de woestijn en ze hebben palmbomen en gras. Je kan er zelfs golfen! Op ons balkon hebben we 2 lekkere schommelstoelen als op een echte ranch. Mickael ziet zijn eerste Roadrunner, hij roept de hele tijd "miep miep!"en is helemaal enthousiast.  Omdat het zo warm is gaan we naar het zwembad voor wat verkoeling. Het verkoelt alleen niet veel, want het water is ook boven de 30 graden. Maar als we uit het zwembad stappen hebben we het zowaar even fris. De temperatuur is nu gestegen naar ruim 49 graden Celcius. Het voelt alsof iemand continue een föhn op je richt. Ook als je niets doet druipt het zweet van je af. Het is erg bijzonder mee te maken hoe heet het hier is. We hadden nog een paar bezienswaardigheden op het programma staan, dus besluiten na twee uurtjes om weer in de auto te stappen. Het eerste uitzichtpunt is Golden Canyon. Mooi, maar we gaan snel weer in de auto zitten. Ik had nog een wandeling van 3 km op de planning gezet, maar 15 meter naar de Canyon lopen is al bijna te ver. Het volgende punt is Devils Golfcourse. Wat een apart gezicht. Aarde met zout vormt hier een doods maar apart mooi landschap.  We vervolgen onze weg naar Badwater (let op dit is Engels en heeft niks met een zwemBAD te maken, maar juist met SLECHTwater). En zien hier inderdaad water! Een klein plasje. Vanaf hier lopen we naar een zoutvlakte. De hitte en brandende zon zijn overweldigend. Dit is het dieptepunt van de reis. Letterlijk dan, want we zitten hier 85 meter beneden zeeniveau. Op weg naar de auto wordt de warmte me bijna te veel. Snel de auto met airco in. Onderweg naar de ranch komen we nog langs Artists Palet. De duinen hebben hier prachtige kleuren, als gevolg van vulkanische activiteit vroeger. Tijd om te eten en we eten een heerlijke maaltijd hier op de ranch. Voor een dollar doen we snel de was. Die hoeft niet in de droger, we hangen de was even op het balkon en het is droog. Het wil nog niet echt afkoelen. Om 9 uur, als de zon al een uur onder is, is het nog steeds 45 graden. We gaan weer het zwembad in, heerlijk!!! Het water is nog steeds warm, de föhn staat nog aan en we genieten van het kippenvel dat we krijgen nadat we het zwembad uitkomen. Uiteraard ben ik zo rood als een tomaat. Maar dat heeft vooral te maken met mijn insmeerkwaliteiten. Daar ben ik niet zo goed in blijkt iedere keer weer. Oeps.... Death Valley is geweldig. Niet zozeer om de mooie natuur. De grootste attractie is de hitte. Bijzonder om hier te zijn.

Las Vegas

Na een reis door een dor woestijnlandschap zien we in de verte Las Vegas al liggen. Wat een drukte! Het tegenovergestelde van wat we de afgelopen weken hebben gezien. Overal herrie, overal knipperende lichten. Het lijkt wel een grote discotheek. Bij aankomst wilde ik eerst even winkelen. Dat is hier niet voor mij weggelegd, de maten gaan in veel winkels niet kleiner dan 'S'. Zoals ze bij ons een afdeling grote maten hebben, hebben ze hier een afdeling kleine maten.  Hierna hebben we het Venetian hotel gezien waarbij ze Venetië geprobeerd hebben na te bouwen. Dat is vooral wat ze hier doen; na-apen. Zo hebben we ook de eifeltoren, crysler building, empire state building, het vrijheidsbeeld en de arc de triomphe gezien. Het is allemaal zo nep! Wel leuk om te zien hoor, maar daar blijft het wel bij. De fonteinen van het Bellagio hotel waren wel erg mooi.  In het hotel aangekomen moet je eerst door de gokhal om bij de incheckbalie te komen. De hotels zijn zo groot dat je er bijna in zou verdwalen. Na het inchecken zijn we even gaan afkoelen in het buitenzwembad, heerlijk! We hadden het zelfs even fris. Eindelijk, douchen!  Uiteraard hebben we ook een gokje gewaagd en verloren. Toch leuk om even met de menigte mee te doen. Behalve gokken draait het in Las Vegas ook om drank. We hebben wat straalbezopen mensen gezien! Naast drank en gokken draait het hier ook om sex. Mickael krijgt om de paar meter een kaartje in z'n handen gedrukt met het telefoonnummer van een escortbureau.  De hitte is hier behoorlijk extreem. Bijna 40 graden en omdat je in de stad zit voelt dit nog extra heet aan. Ook 's avonds koelt het niet af. We puffen wat af. Morgen gaan we naar Death Valley, waar het nog een paar graden warmer zal zijn.

Zion NP

Hoi allemaal, omdat we in Zion onverwacht ineens geen internet meer hadden liet deze update lang op zich wachten. Wel hebben we iedere dag trouw onze belevingen opgeschreven. Vandaar nu één verhaal met meerdere verhalen er in, sorry als het wat onduidelijk wordt ;)  Oh, Mandy nog gefeliciteerd met je verjaardag hè, pa en ma Verrijt welkom thuis en we rekenen er op dat ook pa en ma Timmermans een leuk weekendje gehad hebben. .  Maandag in Zion aangekomen hebben we onze eerste wandeling gemaakt. Weer een weg omhoog naar een prachtig uitzichtpunt. We worden een beetje te verwend!  In Zion zetten we onze nieuwe tent weer neer en rijden naar het kleine gehucht Springdale, dat hier om de hoek ligt. Voor de eerste keer zijn we uit eten geweest (de Mac niet meegerekend) en het was lekker. Het was een mexicaans restaurantje. Niet zo slim, want ik lust echt geen mais en mijn burito zat er vol mee. Uiteindelijk lag de mais overal op het bord. Uiteraard hebben we wel om frietjes gevraagd voor erbij en deze waren echt super. Gelukkig is de nacht stukken minder koud! Maar ook hier begint het te waaien. Ik meteen in de stress, maar het waaide lang niet zo hard als in Moab. De tent staat er dus nog. Wel heb ik Mickael om 02.30u wakker gemaakt om te zeggen dat de tent schudde!  Hij sprong meteen uit bed om extra haringen in de grond te slaan, wat een lieverd.  Vandaag hebben we Zion NP verkend, een wandelpark bij uitstek. Om meteen goed te starten hebben we de Angels Landing trail gelopen. In totaal 9 km en we hebben er met stops zo'n 3,5 uur over gedaan. Het is een behoorlijk zware trail en het laatste gedeelte is niet bedoeld voor watjes. Het einddoel is het uiterste punt van een klif. De trail gaat behoorlijk steil omhoog, maar we wandelen goed door. Na een enorm steil stuk via 21 bochten komen we op een uitzichtpunt. De meesten stoppen hier (de watjes). De die hards zoals wij gaan verder om met behulp van kettingen over een rots omhoog te klimmen. Links en rechts liggen diepe afgronden. Het uitzicht op het eindpunt is ronduit geweldig! We eten hier onze lunch (deze wordt nog bijna gestolen door chipmunks) en na een poosje beginnen we aan de afdaling die eigenlijk nog enger is dan de klim omhoog.  Na deze trail beginnen we meteen weer aan de volgende (Mickael wil zoals altijd even uitrusten maar dat doet ie maar thuis). Een trail naar de Emerald Pools. Toch weer een zware klim, maar gelukkig niet zo lang. Het is hier warm (33 graden) en we zijn dan ook blij als we bij de Emerald Pools schaduw zien. We rusten weer even en beginnen weer aan onze tocht naar beneden. Als laatste gaan we naar Weeping Rock. Een grote rotspartij waar water uit sijpelt.  We hebben wel genoeg gewandeld voor vandaag. Morgen weer een dag. Sorry dat jullie even moeten wachten op ons reisverslag en de foto's. Er is hier geen gratis Wifi. Ook geen mobiel bereik. Ook geen stroom op de camping. En er zijn zelfs geen douches.... De laatste dag in Zion lopen we de zogenaamde Narrows, dit is een lange tocht  langs en door de rivier met aan beide zijden enorm hoge cliffs, je kunt dus geen kant op (vandaar de naam Narrows, als in smal!). We hebben hiervoor speciale schoenen gehuurd met bijbehorende wetsocks. Hetzelfde als een wetsuit maar dan alleen voor je voeten. Die zorgen ervoor dat je voeten een beetje warm blijven in het water van 14graden Celsius. Ik wilde vroeg op pad om de menigte voor te blijven, Mickael wilde uitslapen maar zoals al gezegd; uitrusten doet hij maar thuis. Om 08.30u gingen we op pad. Om 09.30u stonden we al tot onze navel in het koude water, Mickael had het de hele tijd zo koud dat hij in totaal wel 7x in het water heeft geplast. In de introductiefilm die we moesten bekijken vooraf werd verteld dat dit de bedoeling was, gelukkig hebben we van de verplichte poopbags geen gebruik hoeven maken.  De tocht was supergaaf, na een kwartiertje stonden we in het water ineens oog in oog met een hert terwijl op de achtergrond een waterval te zien was. Een onvergetelijk plaatje! In totaal zijn we bijna 6u onderweg geweest, de rest van de dag waren we dan ook uitgeput. Mede door de hitte hebben we de rest van de dag niets actiefs meer gedaan.  Jullie snappen wel dat ik (omdat ik zo licht ben) door de stroomversnellingen vaak uit evenwicht was, de wandelstok heb ik helemaal fijngeknepen, ik zal morgen dus wel spierpijn in mijn hand hebben! Ook deze trail was zeker niet voor mietjes. Overigens was het op onze terugreis al heel erg druk in het begin van de trail, Mickael gaf me uiteindelijk dus toch gelijk dat we zo vroeg vertrokken waren. We hebben zelfs een slang gezien (weliswaar een mini, het leek meer een oversized regenworm).   Morgen vertrekken we naar Las Vegas, op weg daarheen stoppen we bij de McDonalds om dit verhaal te uploaden! Groetjes allemaal

Capitol Reef en Bryce

Met ons nieuwe tentje (die overigens veel ruimer is) gingen we op pad naar Capitol Reef. daar aangekomen hebben we uiteraard weer het national park bezocht. Wordt voor jullie misschien een beetje saai, maar voor ons blijft het prachtig. We gingen een lange wandeling maken die als erg zwaar stond aangegeven, zo'n 5 km later hadden we nog geen meter hoogteverschil overbrugd dus zijn we omgedraaid. Toen we bijna bij de auto waren zagen we ineens een bordje dat we op de heenweg gemist hadden. Toch nog maar even omhoog dus. Omdat het al zo laat was liepen we behoorlijk door, Jolanda is een echte klimgeit! Ik kon dr niet bijhouden. Het uitzicht was het echter wel waard en het bordje loog niet, wat een zware klim. Op de camping snel onze tent opgezet en even gegeten, daarna vroeg naar bed want vandaag moesten we 200 Miles rijden en ook nog (op de heenweg naar Zion) Bryce Canyon bekijken.  Jolanda had dr wekker al om 6.45u gezet ..... Maar die ging pas af toen we al een halfuur onderweg waren. Omdat het 's nachts namelijk maar 34graden Fahrenheit was bibberden we heel vroeg de tent uit. Met alle kleren die we bij ons hadden en met handdoek in de nek als sjaal hebben we als een speer ingepakt. De weg naar Bryce heet de Scenic Byway, oftewel zoiets als de uitzichtrijke bijweg ;). Nou dat was het, super uitzichten en het lijkt hier vanwege de hoogte een beetje op Oostenrijk. Omdat we zo vroeg onderweg waren hebben we ook heel veel herten gezien en zelfs een soort van wilde kalkoen  haha.  Bryce was direct een van Jolanda's favorieten en bij gebrek aan ezels zijn we maar zelf helemaal naar beneden gewandeld. Super mooi! Bekijk de foto's maar. Nu dus onderweg naar Zion waar we 3 nachten blijven. even een beetje bijkomen van de ruim 1.700 Miles (bijna 3.000km) tot nu toe.

Arches en Canyonlands

Nog heel even over gisterennacht; heel de dag was het windstil, liggen we lekker in ons tentje te slapen begint het ineens te waaien!! Niet normaal, we moesten de tent uit om de scheerlijnen vast te maken want heel de tent klapte dubbel. We dachten even dat we in de Wizard of Oz zaten en dat we ergens Anders wakker zouden worden, dat was gelukkig niet het geval. Wel hebben we vrijwel geen oog dicht gedaan en zat weer alles vol zand!  Het is vreemd om telkens als je in de auto stapt in een ander landschap terecht te komen, het lijkt wel of we in een computerspel zitten en iedere keer een level verder komen.  Wat nog mistte op deze reis is gister trouwens uitgekomen; een struikje dat over de verlaten weg duikelde en stuiterde door de wind. Enige wat we nu nog "missen" in dit landschap is een slang.  Ook nog een leuke anekdote van de Campground in Monument Valley; "so, you Guys are from Holland? Which part? Cause I went there! Bonaire is beautiful :)  ..... Dus Gisteren naar Arches National Park geweest, de eerste 10 miles kom je allemaal hele vreemd gevormde gesteentes tegen. Met een beetje fantasie kun je er allerlei dingen in zien, jullie snappen wel dat wij geen enkele moeite hadden om van alles te herkennen! Daarna kom je in het gebied met de Arches, dit zijn eigenlijk niets meer dan overblijfselen van rotsformaties die in de loop der tijd afgebroken zijn door wind en water. De sterkste stukken zijn blijven staan en vormen zo bogen tussen twee andere rotsen. Ook hebben we hier de allergaafste hikingtrail ooit gelopen, alleen voor mensen die niet bang zijn voor hoogtes stond er. Nou, kijk maar eens naar de foto's! En we gaan ook nog proberen om een filmpje op Facebook te zetten er van. Vandaag stond Canyon Lands op het programma. Ook weer een enorm mooi park en vooral heeeeeel groot. Indrukwekkende rotsformaties. Eigenlijk komen alle soorten landschappen hier door dezelfde natuurverschijnselen, maar het is heel bijzonder dat dit op elke lokatie typische eigenschappen heeft.  Verder hopen we dat onze tent er nog staat zometeen en dat hij vannacht overleeft. Heel de dag waait het namelijk al enorm, zelfs de locals spreken er met verbazing over. Dat heeft er overigens mede voor gezorgd dat de foto's van vandaag wat minder zijn want we konden niks zien door al het rondvliegende zand en steenstukjes. We zijn dus lekker door de wind gescrubt vandaag.

Extra: tent update

Even een korte update. Onze tent heeft de zandstorm dus idd niet overleefd. Toen we gisteren op de campground aankwamen lag onze tent (en vele anderen) compleet om. Het leek wel een tentenkerkhof!  Gelukkig dat we op 2 mile van het dorp Moab waren en in het centrum een General Store gezien hadden. Om 1900 u hebben we nog snel een nieuwe tent gescoord en snel voor het donker opgezet. We wilde een soortgelijke tent; een driepersoons tent met voortent. Dat is gelukt, al zijn de tenten hier voor 3 personen stukken groter dan die in NL. Nu hebben we dus een 3 dikke Amerikanen (idd Roy die kom je hier héél veel tegen) tent, die hopelijk wel mee naar huis kan (is een stuk zwaarder).  Zo snel als de wind kwam opzetten in Monument Valley, zo snel dat ie gisterenavond ook weer ging liggen.  Het uitzicht is deze ochtend echt prachtig, jammer dat we moeten vertrekken zonder de echte schoonheid van Canyonlands te zien met de vergezichten.  Ps. Ivonne, missen de konijntjes ons ook zo? Ps2. Peter, gefeliciteerd met je baan (leeft de Ka weer?) Ps3. Groetjes iedereen!!!

Monument Valley

We verlaten Page alweer vroeg in de ochtend en rijden naar Monument Valley. De reis doet ons denken aan westerns; cowboys en indianen. En op de achtergrond hoorden we countrymuziek op de radio. Er zijn hier ook heel veel westerns opgenomen dus niet zo gek dat dit bij ons opkomt, alle souvenirswinkeltjes hebben dan ook allerlei prullaria met John Wayne erop. In Monument Valley zijn we direct naar de camping gereden en hebben daar een lekkere bbq maaltijd genuttigd (misschien moeten we dr maar eens een boek over schrijven, want we vinden onszelf er kei goed in).  Daarna zijn we naar de ingang van het park gegaan en hebben we een 17 mijl lange onverharde weg afgelegd door een prachtige omgeving met de mooiste rotsformaties! Wat een absurd hobbelig ritje was dit zeg!!! Hierna hebben we nog een wandeling gemaakt en zijn we weer geen slangen tegen gekomen. Wel een konijntje :-) Monument Valley is bij avondlicht echt het mooist en we hebben weer echt genoten van de zonsondergang.  Nu vroeg naar bed want morgen staat er wéér een drukke dag op het programma.

Page

Vandaag hebben we een drukke dag! Vanuit de Grand Canyon rijden we naar Page. Onderweg komen we nog langs een aantal uitkijkpunten op de grand canyon en eigenlijk zijn deze uitzichten de mooiste die we tot nu toe gezien hebben, een echte aanrader dus! Daarna vervolgen we onze weg en zien we de mooiste landschappen weer voorbijkomen. Het lijkt hier wel het wilde westen! Lucky Luke kan elk moment de bocht om komen.  Als we bijna in Page zijn komen we nog langs horseshoe bend. De Colorado river (welke ook door de grand canyon loopt) maakt hier een scherpe bocht, waardoor het landschap op een hoefijzer lijkt. Ook hier geldt dat je er geweest moet zijn om de grootheid ervan te zien. 300 meter kijken we naar beneden. Niet te dicht bij de rand, want je valt zo naar beneden en er staan geen hekken. Toen iemand van ons een foto ging nemen attendeerde hij er ons even op dat we wel heel dicht bij de rand stonden :) vergeleken met veel mensen hier zijn we blijkbaar behoorlijke Dare Devils!  In Page gaan we naar antelope canyon. Dat is eigenlijk een grot waarbij regenwater een prachtig landschap heeft gecreëerd. Sensationeel weer, zo wat elke meter hebben we een foto gemaakt! Omdat we nog wat tijd over hadden zijn we nog even naar de Glen canyon dam geweest en hebben we een korte wandeling door een ruig landschap gemaakt.  Op dit moment liggen we alweer in de tent (ja ook hier nu Wifi). De camping is apart. Geen natuurpark zoals we gewend waren, maar asfalt voor de campers en een paar tentsites voor kampeerders zoals wij. Wat vooral jammer is, is dat het hier echte woestijn is. En daarbij hoort in dit geval veel zand. De combinatie met veel wind zorgt ervoor dat alles, ja echt alles onder het zand zit. Ook in de tent.  Welterusten!